Home 
Columns Bastiaan van Schaik Model zijn is raar werk
Columns Bastiaan van Schaik Model zijn is raar werk | Model zijn is raar werk |
| Sunday 25 November 2007 | |
|
“Jij bent de nieuwe coach voor Hollands Next Topmodel” verzekert producent M van Endemol mij door mijn Vertu telefoon. De ietwat saaie, zonovergoten lunch met socialite X op het terras van het Amstelhotel ziet er meteen een stuk beter uit. Snel grabbel ik in mijn Chanel tas naar mijn Vuitton agenda en probeer alle data op te krabbelen met mijn Montblanc pen. De stroom van data gaat maar door. Het is nu mid juli en de opnamens beginnen in augustus. Ai.......dat wordt dus geen presentaties in Kopenhagen en ook de modeshows in Tokyo en New York gaan sneuvelen, maar dit is veel leuker. Televisie wordt in de modewereld altijd een beetje met een schuin oog bekeken. “Te plat en te ordinair” is een veelgehoord commentaar. Maar dat begint langzaam te verschuiven. Als mainstream ontwerpers zoals een Percy Irausquin en Daryl van Wouw al plaatsnemen in de jury van ‘Project Catwalk’ dan kan ik ook zeker de modellen gaan coachen in Hollands Next Top Model. De eerste opnamedag is bij de hippe standtent ‘De Republiek’ op het strand van Bloemendaal. Het is mid augustus en de regen komt met bakken naar beneden. Binnen staan er meer dan vijfhonderd hoopvolle meisjes klaar om de volgende ster van de Nederlandse modewereld te worden. Door al het gekakel lijken het er wel vijfduizend. Als zenuwachtige bange hertjes staan ze bij elkaar geklit. Hun hoopvolle ogen kijken ze naar de jury die rondloopt voor hun selectie. Catwalk koningin Mariane Verkerk laat haar profesionele blik over de modellen glijden, terwijl socialite Rosali Bremer en hoofdredactrice van het tijdschrift ‘Glamour’ Karin Swerink hier en daar een bitchy opmerking plaatsen. De Australische modefotograaf Phillip Riches probeert, in zijn stuntelige Nederlands, de meiden een beetje op te beuren. Hildo Groen, de haar- en make-up coach van L’Oreal en ik als nieuwe verse mental coach, drentelen een beetje rond. In eerste instantie vind ik ze allemaal niet mooi. Allemaal te dik, te rode huid, noem maar op. En laten we het nog meer niet hebben over de goedkope, slechtzittende, zwarte bikinies die de meiden verplicht aanhebben. Duidelijk allemaal geen smaak maar dat is dan ook geen vereiste om uitgekozen te worden. Teleurgesteld vraag ik me af hoe we hier ooit Nederlands volgende topmodel kunnen vinden. Ik ben zo verpest door al die Doutzens en andere topmodellen waar ik mee gewerkt heb dat ik vergeet dat zij ooit ook ergens begonnen zijn. Model zijn is raar werk. Op een jonge leeftijd, meestal rond je veertiende, begin je en op je vijfentwintigste is het over. Met uitzondering van de superster modellen. Zij werken, ver over hun houdbaarheidsdatum heen, nog jaren door omdat ze geen modellen meer zijn maar celebrities. Misschien komt het door het mysterieuze wat er om een een model heen hangt. Net als de filmsterren in de stomme films van de vorige eeuw, hoor je modellen niet praten (gelukig maar). Ze zien er altijd geweldig uit op foto’s in de laatste designerkleding en hebben altijd de meest hippe, door drugs bevangen, vriendjes. En in dit millenium is mode wat porno was in de jaren negentig van de vorige eeuw. Het is nieuw, hot en opeens heel bereikbaar voor veel mensen dankzij televisie en internet. Kijk maar naar ‘Cora van Mora’ Sylvia van seizoen 1 en ‘Pin Pas’ Kim van seizoen 2. Zij zijn de modellenstatus ontstegen, dankzij de kracht van televisie, en zijn nu celebrities zonder dat ze iets anders hoeven te doen dan model zijn. Dat oefent een enorme aantrekkingskracht uit op meisjes die niet kunnen zingen, want dan proberen ze het wel bij Idols, of iets anders nuttigs. Op het moment dat Daphne Deckers op haar Prada hakken arriveert, als opvolgster van de infamouze Yvke Strum als presentatrice, gaat er een zucht van verlichting door de menigte. Nu gaat het gebeuren. Hartjes gaan sneller klopppen en de tweeëntwintig gelukkigen worden een voor een uitgekozen. Een van de aanwezige moeders is zo blij dat haar dochter door is naar de volgende ronde dat ze haar handen naar de lucht heft en alleen maar hysterisch kan roepen “Er is een God...er is een God”. Bastiaan van Schaik voor Glossy |
